by Ruud Vreeman

Op de oude strandwallen wilde het wel lukken: Leiden, Haarlem, Alkmaar. Het Veen was anders. Wingebied voor warmte, verder armoedig en ongezond. Maar juist daar werd het héél erg Hollands. Dijken bouwen, en dan samen besturen. God schiep de wereld maar dit stukje deden we zelf. Een hard bestaan waarbij de koppige, taaie ondernemingsgeest als vanzelf ontstond. In eeuwen vrijgevochten van de Graven of Heeren, en onderling solidair om lijfsbehoud.
En dan komt, als het wonder van de zeventiende eeuw, Amsterdam uit de Veengrond omhoog. De vrijgevochten bluf die daarachter stak is tot op vandaag voelbaar. Springlevend trekt het internationaal met duizenden de aandacht. Eén stukje van dat wonder ligt er wat verscholen bij. De Zaanstreek, in de zeventiende eeuw het free enterprise domein van de Amsterdamse handelsmetropool, beleefde een boom als oudste industriegebied van Europa. In de eeuwen daarna verdichtte de boom tot een bom van identiteiten en verhalen. Een vat vol tegenstrijdigheden dat inmiddels een beetje is verzuurd. Een oer-Hollandse en koppige plek, waar je moet leren om te dansen op het veen omdat je anders wegzakt in de prut.

notities / Werk 1980 1990 / Office / De kater van het Gelijk / Mexico /
Refugees / Nicaragua / In het teken van de robot/ Amazon Indians /
In het spoor van Heijenbrock / Industry / Mekarõn / Dans&Theater /
Flirt/ Portraits / Awí / Tsanga-tsanga-na / Kalahari / Djengi /
Dansen op het Veen / Koffiehuis Mokum